Opgewarmd verhaal, opgewarmde prut

Een keer in de zoveel tijd steekt het gerucht de kop op dat je van koffieprut prima biobrandstof kunt maken maar telkens verdwijnt de ontdekking weer in de doofpot. Hoe zit het nu echt?

Op de site van Groen7 stond in juni een artikel over het toepassen van koffiedrap als basis voor biobrandstof. Ook Duurzaam Actueel maakte in dezelfde maand bekend dat het ei van Columbus gevonden kan worden in het continent dat nota bene door Columbus ontdekt is.

Duurzaam Actueel citeert: “Die olie heeft gelijkaardige eigenschappen aan grondstoffen die nu gebruikt worden voor biodiesel”, zegt Chris Chuck van de University of Bath. “Maar andere grondstoffen worden geteeld, specifiek om biobrandstof te maken. Koffiegruis is een afvalproduct waarvan we per jaar wereldwijd zo’n acht miljoen ton produceren, 20 procent van dat gewicht kunnen we omzetten in olie waarvan we biodiesel kunnen maken.”. Groen7 verwijst naar hetzelfde onderzoek en geeft een link naar het rapport.

Ruim vijf jaar geleden schreef Trouw er ook al over: "Koffiedrab tanken bij de benzinepomp: als het aan de universiteit van Nevada ligt, kan dat binnenkort. Uit het donkere goedje dat na het koffiezetten overblijft is namelijk biobrandstof te maken, blijkt uit onderzoek. Per jaar wordt er 7,2 miljoen ton koffie geproduceerd, goed voor 1,2 miljard liter biodiesel. De onderzoekers willen beginnen met koffieafval van cateringbedrijven die grote hoeveelheden van het donkere prutje produceren".

Dat "binnenkort" houdt mij bezig, vooral als je bedenkt dat in 2007 de Volkskrant ook al over deze innovatie schreef. Inmiddels zijn we zeven jaar verder, is er ongeveer 10 miljard biobrandstof uit koffie verdampt en lijkt de biobrandstof over de volledige breedte al op zijn retour. Gemiddeld over Europa nam het gebruik daarvan met bijna 7% af in 2013, weet Duurzaam Bedrijfsleven te melden. De derde generatie biobrandstof heeft te lijden onder het imago van eerdere generaties, waarvoor tropisch regenwoud gekapt werd en waarvoor voedsel aan de keten onttrokken werd. De gebruiker heeft er een beetje tabak van maar dat geldt nog niet voor Boeing.

Ik hou het voorlopig op elektrisch rijden!

Oristano (Sardinië) experimenteert zonder chauffeur

CityMobile2 experimenteert sinds half juli 2014 met zelfrijdend openbaar vervoer in het toeristenplaatsje Oristano op Sardinië. Het gaat hierbij om een proefproject en al honderden passagiers hebben inmiddels een (voorlopig) gratis ritje gemaakt.

Het busje, dat 12 passagiers kan herbergen en 7 haltes aandoet, kan maximaal ongeveer 45 kilometer per uur rijden. De route is bijna 1,5 kilometer lang en gaat door een voetgangersgebied. Vanwege de veiligheid hebben de ingenieurs ervoor gekozen om een maximum snelheid van 10 kilometer per uur aan te houden. Over een week of twee wordt de proef geëvalueerd.

Het dorpje, met ruim 30.000 inwoners, beslaat ongeveer 85 vierkante kilometer. Van de ongeveer 25.000 forensenritten per dag wordt circa 45% door inwoners van buiten de gemeente gemaakt. Als volgende testgemeente staat het Franse La Rochelle (met 75.000 inwoners) op de planning. Daar kan op grotere schaal getest worden.

Omdat de Italiaanse wet nog altijd verplicht dat er een"chauffeur" op het voertuig zit, rijdt bij elke testrit een mederweker van vervoerder ARST mee. Deze kan ingrijpen, passagiers aan verdere informatie helpen en ondertussen ook statistische informatie vergaren.

Het opmerkelijke van deze proef vind ik dat hij op een erg kleine schaal gehouden wordt. Als een dergelijk systeem in staat is om kleine gemeenten te bedienen, biedt dat kansen in Nederlandse (landelijke) gemeentes. Uiteraard denk ik daarbij aan mijn eigen gemeente Sint-Michielsgestel, waar het openbaar vervoer tussen de kernen Berlicum en Sint-Michielsgestel moeizaam van de grond komt. Al het openbaar vervoer gaat namelijk via 's-Hertogenbosch. We wachten in spanning op de resultaten.

Of gaan we nog niet ver genoeg?

In hoeverre is de derde dimensie een optie voor onze mobiliteitsvraagstukken? 

Terwijl ik zit te neuzelen over elektrisch rijden, applicaties en leaseconcepten, zijn ze op een ander continent al jaren volop bezig met de vliegende auto. Terrafugia is zo'n bedrijf. In het land van de onbegrensde mogelijkheden experimenteren ze volop met een vervoermiddel dat naar mijn gevoel vooral voor de lange afstanden een oplossing biedt... en voor mensen met een goedgevulde portemonnee.

Maar goed, je moet durven te dromen anders beperk je jezelf in de mogelijkheden.

Zelfrijdende auto’s toegestaan in Groot-Brittannië

De Britse regering laat in de nabije toekomst auto’s zonder bestuurder toe op de weg. De verkeerswet wordt aangepast zodat dergelijke voertuigen vanaf januari 2015 op de openbare weg mogen rijden.

Voorlopig gaat het om drie proefgebieden waar gemeenten zich nu voor kunnen aanmelden. Voor die deelnemers is dan ook een gezamenlijke subsidiepot van zo'n 12 miljoen euro beschikbaar. Mede aan de hand van die proeven wordt bekeken of andere veranderingen in wet- en regelgeving nodig zijn.

Het besluit volgt op een aantal ‘veldproeven' op afgesloten terreinen van de Universiteit van Oxford. Dat zal de pilots, die anderhalf tot drie jaar kunnen duren, ook verder beoordelen.

Bron: Automobielmanagement

EU investeert 5,6 miljoen in zelfparkerende auto

De EU heeft 5,6 miljoen euro geïnvesteerd in de ontwikkeling van techniek waardoor auto’s zichzelf kunnen parkeren.

Aan dit project van het zogeheten V-charge consortium werken onderzoekers uit Duitsland, Italië, het VK en Zwitserland mee. Zij ontwikkelen een volledig geautomatiseerd parkeer- en oplaadsysteem voor elektrische auto’s op openbare parkeerplaatsen. Het systeem is eerder dit jaar getest bij de vluchthaven van Stuttgart en moet in de komende jaren beschikbaar worden.

Autonoom

Automobilisten kunnen hun auto bij het parkeerterrein achterlaten en met een smartphone-app het parkeerproces in gang zetten. Het voertuig legt vervolgens verbinding met de server van het parkeerterrein en rijdt autonoom naar de voor hem bedoelde parkeerplaats. De elektrische auto kan ook worden geprogrammeerd om naar een oplaadplek te rijden. Bij terugkomst kan de berijder zijn auto met de app oproepen om voor te komen rijden.

Op den duur wordt er ook een autonoom parkeersysteem ontwikkeld voor parkeerplaatsen aan straat. In 2015 moet het project zijn afgerond.

Vicepresident van de EC Neelie Kroes is enthousiast: “We moeten vooruit denkt en slimmere manieren vinden om ons voort te bewegen en om tijd, geld en het milieu te sparen. Wie wil er nu niet minder tijd besteden aan het parkeren van zijn auto? Ik kijk ernaar uit om het V-Charge systeem te gebruiken.”

Bron: Automotive Online

Formule E-team netwerkborrel

Waar netwerkborrels al niet goed voor kunnen zijn. Oog in oog staan met Stella van het Solar Team Eindhoven






En als toegift de elektrische motor kunnen bekijken op een buitenrit.

Nederland proeftuin voor zelfrijdende auto's?

Nadat minister Melanie Schultz vorige week aankondigde de Nederlandse regelgeving te willen aanpassen zodat proeven met de zelfrijdende auto mogelijk worden, is er fors wat aandacht aan haar plan besteed. Afgezien van de critici die het geldverspilling van de minister vinden, zijn er ook deskundigen die opbouwende en pittige kritiek leveren.

Waar overigens de critici het vandaan halen dat een wetsaanpassing geldverspilling is, is mij een volstrekt raadsel. Ik denk dat deze groep tussen de regels door meent te moeten lezen dat het mogelijk maken van onderzoek als vanzelfsprekend gepaard gaat met kruiwagens met subsidie. Beter zit de kritiek van autogek Carlo Brantsen in elkaar. Dat wil zeggen, Carlo is een liefhebber en die geeft niet graag de touwtjes uit handen. Een motor moet brullen en achterwielen moeten op uitbreken staan, in alle andere gevallen rij je niet in een auto. Liefhebbers houden de innovatoren scherp. Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat Brantsen niet open staat voor innovatie.

De leasebranche ziet wel iets in de plannen van de minister. Daar zit echter wel een klein financieel addertje on het gras: Door leaserijders belastingvoordeel te geven, is nieuwe techniek snel en op grote schaal te testen, stelt directeur Berno Kleinherenbrink van Leaseplan, tevens vice-voorzitter van branchevereniging VNA-lease. Kleinherenbrink wil kennelijk het mes aan twee kanten laten snijden. Enerzijds rijden leaserijders straks veiliger en zuiniger in goedkopere auto's, anderzijds moeten ze ook nog een belastingvoordeel krijgen. Mijn redenering zou zijn: "tel je zegeningen en wees blij met de winst die zelfsturende auto's opleveren". Uiteraard begrijpt Kleinherenbrink heel goed dat een belastingvoordeel op leasewagens de branche een hoop nieuwe klanten kan opleveren. Ik denk dat de leasebranche sowieso nieuwe klanten kan krijgen nu steeds meer mensen doorhebben dat het bezit van een auto te weinig flexibiliteit oplevert. Delen is de toekomst.

Ook in België en in de rest van Europa is het nieuws niet onopgemerkt gebleven.

Top 100 van innovatieve bedrijven, een link

Bekijk de site van Composite Mobility eens om een indruk te krijgen van een van de meest innovatieve bedrijven op het gebied van elektrisch vervoer in de stedelijke omgeving.

Worden gemeenten rijk van parkeergeld?

Vanochtend las ik op Auto.Blog.NL dat gemeenten goud verdienen aan betaald parkeren. Volgens de blog halen de gemeenten samen ongeveer 660 miljoen op, 15 miljoen meer dan vorig jaar en zelfs bijna honderd miljoen meer dan in 2010. En daarmee verdienen ze dus goud.

De blog meldt: "Voor de meeste gemeenten zijn inkomsten uit parkeergelden niet meer of minder dan een belangrijke inkomstenbron. Voor Amsterdam vormt deze belasting ruim 27 procent van alle inkomsten uit heffingen. Voor een kwart van alle gemeenten die parkeergelden innen bedraagt de opbrengst hiervan 10 procent of meer van de totale heffingsinkomsten. Vooral als je weigert om echt te bezuinigen op je eigen uitgaven is deze vorm van tol heffen een heel belangrijke natuurlijk!"

Hoe schril is het contrast met de publicatie van KpVV|CROW waaruit blijkt dat 136 van de 155 gemeenten waar betaald parkeren is ingevoerd verlies maken op de exploitatie van dit ordeningsmiddel. Opvallend is dat ook kleinere toeristische gemeenten aan betaald parkeren overhouden. Ik heb de top tien uit het overzicht van KpVV|CROW hieronder overgenomen.

1	Amsterdam	Zeer sterk stedelijk	266,8
2	Zandvoort	Matig stedelijk	185,3
3	Valkenburg aan de Geul	Weinig stedelijk	110,0
4	Rotterdam	Zeer sterk stedelijk	102,0
5	Bergen (NH)	Weinig stedelijk	99,2
6	Noordwijk	Matig stedelijk	98,8
7	Haarlem	Zeer sterk stedelijk	93,7
8	Muiden	Niet stedelijk	86,3
9	’s-Hertogenbosch	Sterk stedelijk	85,8
10	Goes	Matig stedelijk	84,8

Wat mij opvalt bij mijn opdrachtgevers is dat er vaak snel op hardware wordt afgeschreven omdat de innovatieve, vaak softwarematige, ontwikkelingen snel gaan. In sommige gevallen, zoals met het afschaffen van de chipknip per 1 januari 2015, ontkomen gemeenten niet aan het versneld afschrijven van hardware. Voor het overige valt er in de bedrijfsvoering van parkeren nog best een hoop te verdienen.

Uitgaven verkeer en vervoer gemeenten varieert van 2 tot 22%

Het KpVV Dashboard duurzame en slimme mobiliteit geeft ons een belangwekkend inzicht in de investeringen die gemeenten plegen in mobiliteit. Ook brengt het dashboard soms voor de hand liggende zaken duidelijk in beeld. 

Wist u bijvoorbeeld dat de grote steden de hoogste parkeerbaten hebben? En wist u ook dat de publiekstrekkers zoals Valkenburg en Zandvoort onder de streep het meeste aan parkeren overhouden? Dat zijn aardige weetjes en het is natuurlijk logisch dat gemeenten waar de parkeerdruk het hoogst is, de kans op een positief exploitatiesaldo ook het hoogst is. Dan nog sta ik er van te kijken want hoewel Zandvoort in het toeristenseizoen ongetwijfeld druk bezocht wordt zal het in de winter eerder uitgestorven zijn dan een publiekstrekker die het hele jaar aantrekkelijk is.

Ook het artikel "Vooral gedragsmaatregelen zijn kosteneffectief" is lezenswaardig. Communicatie, het ingrijpen in de cyclus "kennis, houding, gedrag", kan in sterke mate bijdragen aan een beter verkeers- en mobiliteitsgedrag. Tot nu toe verwijst de blog nog naar de brochure van CROW "Duurzaam mobiliteitsbeleid voor gemeenten" en ik zie uit naar het dashboard over de kosten van vervoerwijzen dat binnenkort verschijnt.