Jongeren bezorgd over Mobiliteit

Jongeren zijn bezorgd over de toekomst van mobiliteit. Vooral de impact op het milieu en de schommelende brandstofprijzen worden bij zowel Nederlandse als Belgische jongeren als problemen voor de toekomst aangeduid.

Een en ander blijkt uit een onderzoek van Goodyear onder 1.511 Nederlandse en 1.576 Belgische chauffeurs. Opvallend is dat er niet uitsluitend met de vinger wordt gewezen naar de overheid om mobiliteitsproblemen op te lossen. Zowel Nederlanders als Belgen vinden dat er zelf ook verantwoordelijkheid mag worden genomen, door bijvoorbeeld het openbaar vervoer te nemen om fileleed te verlichten. Directe kosten, zoals verhoogde belastingen, zijn niet bepaald populair bij de Nederlanders (67 procent) noch bij de Belgen (56 procent).

Vooral een verbetering van de prijs-kwaliteitverhouding bij het openbaar vervoer zou meer mensen aanzetten om de auto op te geven. Bestuurders uit beide landen vinden dat het gebruik van alternatieve vervoersmiddelen zoals trein, tram, bus en (elektrische) fiets met een vijfde tot bijna een derde zal toenemen in de toekomst. Toch denkt de overgrote meerderheid dat ze in de nabije toekomst nog steeds een auto zullen bezitten, terwijl een kwart van de Nederlandse autobezitters zichzelf van vervoerswijze ziet veranderen, tegenover slechts 15 procent van de Belgische.

Uit het onderzoek blijkt ook dat er duidelijke verbanden zijn tussen de bezorgdheid over het toenemende verkeer en de impact hiervan op het milieu. Innovatie is dan ook van groot belang: bijna tweederde van de ondervraagde Nederlanders en Belgen is van mening dat tegen 2030 elektrische auto’s geïntegreerd zullen worden in het stadslandschap. Slimmere auto’s en verkeersborden zullen ook helpen om sneller en efficiënter van A naar B te kunnen reizen.

Bron: Aftersales Magazine

Nederland proeftuin voor zelfrijdende auto's?

Nadat minister Melanie Schultz vorige week aankondigde de Nederlandse regelgeving te willen aanpassen zodat proeven met de zelfrijdende auto mogelijk worden, is er fors wat aandacht aan haar plan besteed. Afgezien van de critici die het geldverspilling van de minister vinden, zijn er ook deskundigen die opbouwende en pittige kritiek leveren.

Waar overigens de critici het vandaan halen dat een wetsaanpassing geldverspilling is, is mij een volstrekt raadsel. Ik denk dat deze groep tussen de regels door meent te moeten lezen dat het mogelijk maken van onderzoek als vanzelfsprekend gepaard gaat met kruiwagens met subsidie. Beter zit de kritiek van autogek Carlo Brantsen in elkaar. Dat wil zeggen, Carlo is een liefhebber en die geeft niet graag de touwtjes uit handen. Een motor moet brullen en achterwielen moeten op uitbreken staan, in alle andere gevallen rij je niet in een auto. Liefhebbers houden de innovatoren scherp. Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat Brantsen niet open staat voor innovatie.

De leasebranche ziet wel iets in de plannen van de minister. Daar zit echter wel een klein financieel addertje on het gras: Door leaserijders belastingvoordeel te geven, is nieuwe techniek snel en op grote schaal te testen, stelt directeur Berno Kleinherenbrink van Leaseplan, tevens vice-voorzitter van branchevereniging VNA-lease. Kleinherenbrink wil kennelijk het mes aan twee kanten laten snijden. Enerzijds rijden leaserijders straks veiliger en zuiniger in goedkopere auto's, anderzijds moeten ze ook nog een belastingvoordeel krijgen. Mijn redenering zou zijn: "tel je zegeningen en wees blij met de winst die zelfsturende auto's opleveren". Uiteraard begrijpt Kleinherenbrink heel goed dat een belastingvoordeel op leasewagens de branche een hoop nieuwe klanten kan opleveren. Ik denk dat de leasebranche sowieso nieuwe klanten kan krijgen nu steeds meer mensen doorhebben dat het bezit van een auto te weinig flexibiliteit oplevert. Delen is de toekomst.

Ook in België en in de rest van Europa is het nieuws niet onopgemerkt gebleven.

Het is weer fileseizoen, of niet?

Op het moment dat ik dit schrijf, noteer ik bijna 30 graden op de buitenthermometer, een luchtvochtigheid van ongeveer 70% en op de lijn Doetinchem – Alkmaar moeten we woeden ernstige onweersbuien. Het is warm, het is vochtig en het is weer de eerste dag van de vakantie. De ideale mix voor veel ellende op de snelweg. Vanuit het noorden van het land zal over een uurtje een stroom toeristen naar het buitenland vertrekken. De ANWB voorspelt een normale avondspits van maximaal 250 kilometer. Omstreeks 19:00 zal het weer rustig zijn op de Nederlandse wegen.

Wat ik zelf zo heerlijk vind aan de vakantietijd, is dat je in de spits lekker op kunt schieten. Het is voor mijn vrouw en mij zelfs een van de redenen om juist buiten het seizoen op vakantie te gaan want je kunt vaak ruim twee maanden lang lekker doorrijden in de spits.


Bekijk het eens van de zonnige kant!

Ik sta niet in de file

Afgelopen donderdag wilde ik het staartje van een debat in de gemeenteraad van Utrecht meemaken. Daarom besloot ik wat vroeger dan gewoonlijk bij mijn opdrachtgever in Haarlem te vertrekken. Plichtsgetrouw keek ik op www.anwb.nl hoe de situatie met de files was. Het was nog vroeg in de middag en alles viel mee. Tussen Holendrecht en Vinkeveen was vier kilometer file. Daar lig ik niet van wakker, dat is dagelijkse kost.

Terwijl het zonnetje van de vroege lente zich achter de eerste regenwolken verstopt, stap ik even na drie uur in de auto om via de A9 en A2 naar Utrecht te rijden. Landende vliegtuigen bij Schiphol steken, verlicht door verloren zonnestralen, fel af tegen de grijze lucht. Mijn gedachten dwalen af naar de komende zomer, waarin weer veel mensen de vertraging op Schiphol voor lief nemen om richting de zon te gaan.

Mijn navigator maakt geen melding van files en stuurt me feilloos naar de A2, richting Utrecht. Dan wordt ik, vlak voor ik de afslag wil nemen, gewaarschuwd door een melding boven de weg: “Utrecht tot Oudenrijn, 12 km file”. Twaalf kilometer? Ik tik tegen mijn navigator, stel haar kritische vragen en krijg geen antwoord. De filemelding van BNR brengt uitkomst. “… Ik meldt alleen de belangrijkste files: op de A2 tussen Maastricht en Eindhoven… ongeluk… op de A4… boot gekanteld… twee rijstroken afgesloten…” De file die ik voor me zie, staat er dus niet en dat geeft me een opgelucht gevoel.

Nu heb ik de afstand tussen het knooppunt Holendrecht en de afrit Utrecht-Centrum niet bepaald paraat maar mijn gevoel zegt dat het al snel een kilometer of vijfentwintig is. Ik heb dus uiteindelijk tussen Holendrecht en Utrecht-Centrum in de file gestaan, daar valt niets aan af te dingen. Om een paar minuten voor vijf was ik thuis, te laat voor het debat.

Ook nu, vrijdag om bijna tien uur ’s ochtends, een moment waarop alle files een beetje uitgevlakt zouden moeten zijn, meldt de ANWB mij ruim honderd kilometer files op eenendertig plaatsen en de VID heeft het over achttien files met een gezamenlijke lengte van iets meer dan zeventig kilometer. Wat zie ik nog meer op de site van de VID? Het mooie filejournaal dat de situatie beschrijft… van gisteren.

Hoewel ik van verkeer mijn vak heb gemaakt en ondanks de mooie ingenieurstitel die daarmee gepaard gaat, snap ik nog steeds niet waarom “men” niet in staat is om de actuele en juiste informatie over files op de automobilist over te brengen. Kunnen al die informatieverzamelaars niet gewoon gaan samenwerken?