Trots op Brabant!

Of ik ben te nauw betrokken bij van alles wat er gebeurt op het gebied van mobiliteit in Brabant, of het is werkelijk: Brabant mag trots zijn op Brabant. In de zogenaamde "Longread Energie" van de provincie wordt ruim aandacht besteed aan duurzaam verkeer en vervoer. Van laadpaal tot lange bussen, van individueel initiatief tot collectieve voorziening.

In presentaties heb ik veelvuldig gesproken over autobezit en autogebruik in de toekomst. Aan die gedachte zit uiteraard ook de autonome automobiel (eigenlijk is dat een pleonasme) gekoppeld. De drie-eenheid van de heilige koe: elektrisch, autonoom, uitwisselbaar, en natuurlijk hoort de stalen ros ook in de verzameling.

"Bij een duurzaam Brabant hoort ook duurzaam vervoer. Hiermee verwacht de provincie een besparing van 1,5 procent te kunnen bewerkstelligen. Elektrische auto’s, bussen en vrachtwagens rijden er inmiddels. De laadinfrastructuur krijgt serieuze vormen, zero emissie busvervoer is in 2025 gerealiseerd en ook zijn er steeds meer kansen voor zero emissie transport, zeker in de steden. De versnelling zit hier niet in de techniek, maar in ons hoofd. Om de echte overstap te maken naar 100% elektrisch vervoer, moeten we als samenleving anders gaan denken over het bezit en gebruik van mobiliteit. Onze grote vraag is: Hoe kunnen we Brabant klaarstomen voor de transitie van bezit naar gebruik van mobiliteit? En hoe kunnen we de elektrische auto gebruiken als onlosmakelijk deel van het decentrale energiesysteem van de toekomst? Want als we ons allemaal op een Uber-achtige manier zouden verplaatsen, gebruiken we in één klap tot negentig procent minder energie".

Deze passage uit de "longread" van de Provincie Noord-Brabant geeft de ambitie van de provincie weer als het gaat om hun inzet op duurzaam vervoer. Ondanks dat Uber er tot mijn grote spijt de stekker uit heeft getrokken, wordt de gedachtengang van uitwisselbaarheid hier omarmd.

Smart and Green mobility noemt de provincie de nieuwe ambitie. En smart groeit als kool, disruptief is de nieuwe orde.

Alle kansen liggen in Brabant, met Tesla, AutomotiveNL, TU/e maar vooral ook met een overheid die de voorwaarden schept. En terwijl ik dit schrijf, druppelt er nieuw nieuws (ook een pleonasme) mijn mailbox binnen: Brabant gaat samen met Eneco laadoplossingen voor het publieke domein ontwikkelen. Uit ervaring weet ik dat dit een lastige zaak is want elke laadpaal in het publieke domein is toch weer een apparaat dat kapot kan. Ook dat is natuurlijk oplosbaar.

Deze longread over energie is inspirerend, lees hem! Hij vraagt natuurlijk om een vervolg: de longread over slimme mobiliteit in de provincie.

Opgewarmd verhaal, opgewarmde prut

Een keer in de zoveel tijd steekt het gerucht de kop op dat je van koffieprut prima biobrandstof kunt maken maar telkens verdwijnt de ontdekking weer in de doofpot. Hoe zit het nu echt?

Op de site van Groen7 stond in juni een artikel over het toepassen van koffiedrap als basis voor biobrandstof. Ook Duurzaam Actueel maakte in dezelfde maand bekend dat het ei van Columbus gevonden kan worden in het continent dat nota bene door Columbus ontdekt is.

Duurzaam Actueel citeert: “Die olie heeft gelijkaardige eigenschappen aan grondstoffen die nu gebruikt worden voor biodiesel”, zegt Chris Chuck van de University of Bath. “Maar andere grondstoffen worden geteeld, specifiek om biobrandstof te maken. Koffiegruis is een afvalproduct waarvan we per jaar wereldwijd zo’n acht miljoen ton produceren, 20 procent van dat gewicht kunnen we omzetten in olie waarvan we biodiesel kunnen maken.”. Groen7 verwijst naar hetzelfde onderzoek en geeft een link naar het rapport.

Ruim vijf jaar geleden schreef Trouw er ook al over: "Koffiedrab tanken bij de benzinepomp: als het aan de universiteit van Nevada ligt, kan dat binnenkort. Uit het donkere goedje dat na het koffiezetten overblijft is namelijk biobrandstof te maken, blijkt uit onderzoek. Per jaar wordt er 7,2 miljoen ton koffie geproduceerd, goed voor 1,2 miljard liter biodiesel. De onderzoekers willen beginnen met koffieafval van cateringbedrijven die grote hoeveelheden van het donkere prutje produceren".

Dat "binnenkort" houdt mij bezig, vooral als je bedenkt dat in 2007 de Volkskrant ook al over deze innovatie schreef. Inmiddels zijn we zeven jaar verder, is er ongeveer 10 miljard biobrandstof uit koffie verdampt en lijkt de biobrandstof over de volledige breedte al op zijn retour. Gemiddeld over Europa nam het gebruik daarvan met bijna 7% af in 2013, weet Duurzaam Bedrijfsleven te melden. De derde generatie biobrandstof heeft te lijden onder het imago van eerdere generaties, waarvoor tropisch regenwoud gekapt werd en waarvoor voedsel aan de keten onttrokken werd. De gebruiker heeft er een beetje tabak van maar dat geldt nog niet voor Boeing.

Ik hou het voorlopig op elektrisch rijden!