Veerse vliegende auto

Na dit bericht hou ik er echt mee op. Tenzij ik natuurlijk iets spectaculairs te melden heb. De vliegende auto heeft gewoon op dit moment ongezond veel aandacht. Des te aantrekkelijker is het om te lezen dat een Nederlands bedrijf heel snel met de productie van een enigszins betaalbare vliegende auto begint. Dat meldt Omroep Brabant.  

PAL-V Europe NV, de onderneming die de PAL-V ontwikkelt, zit in Raamsdonksveer. Het management bestaat uit een team van Nederlandse ondernemers met expertise in de luchtvaart, de auto-industrie, research en marketing. De onderneming is erin geslaagd de beste talenten en kennis bijeen te brengen voor de ontwikkeling van de PAL-V.

De onderneming is aanvankelijk gefinancierd door een groep informele investeerders. Daarnaast werd een loan (innovatiekrediet) verkregen van het ministerie van economische zaken. Drie Nederlandse ministeries steunen het project vanwege de technische innovatie en de economische potentie. “De Brabantse Ontwikkelings Maatschappij” (BOM) heeft PAL-V Europe NV ondersteund bij een OP-Zuid subsidie en een internationaal technologie transfer project. Zij zal ook in de toekomst betrokken zijn bij de verdere opbouw van het bedrijf.

Professionele gebruikers en bedrijven onderzoeken de mogelijkheden om hun effectiviteit en efficiën- tie met de PAL-V te verbeteren. Belangrijke potentiële klanten zoals de politie, het leger en Flying Doctors hebben belangstelling getoond en zien mogelijkheden bij hulp in rampgebieden, bewaking en beveiliging. Met een aantal partijen worden al besprekingen gevoerd over hun specifieke wensen.

De PAL-V biedt de gebruiker steeds de keuze tussen vliegen en rijden. Dat betekent een snelle verbinding van deur-tot-deur voor zowel privé personen als voor professionele gebruikers en bedrijven. Het bereik in de lucht is tussen de 350 en 500 kilometer, afhankelijk van het PAL-V type en de belading. Rijdend heeft de PAL-V een bereik van circa 1200 kilometer. De PAL-V rijdt op benzine zoals andere auto’s. Er komen ook uitvoeringen die op biodiesel of bio-ethanol rijden.

De PAL-V kan een snelheid bereiken van 180 kilometer per uur, zowel op de weg als in de lucht. Op de weg combineert het aerodynamische, driewielige voertuig het comfort van een auto met de wendbaarheid van een motor, dankzij het unieke gepatenteerde kantelsysteem. Rijdend accelereert de PAL-V als een sportauto en neemt bochten als een motor. Vliegend is de PAL-V vergelijkbaar met een standaard gyrocopter. Het toestel is stiller dan een helikopter vanwege de langzamere rotatie van de rotor. De PAL-V stijgt op en landt met lage snelheid, is gemakkelijk te besturen en men kan hem niet overtrekken. 

De PAL-V is daardoor een van de veiligste vliegtuig types. Een brevet halen vereist maar 20 tot 30 uur training. Overheden bereiden zich al voor op een toename van privévliegen met toestellen zoals de PAL-V. In de Verenigde Staten en in Europa wordt al gewerkt aan “digitale wegen” in de lucht die men dan volgt op basis van GPS informatie. De technieken hiervoor bestaan en maken een veilige groei van dit type luchtvervoer mogelijk. PAL-V is vastbesloten een leidende rol te spelen in deze groeimarkt.

Een fantastisch verhaal... maar waarom niet elektrisch?

Domotica, en nu?

Het is niet te geloven dat je in de supermarkt een signaaltje krijgt dat je een potje pindakaas mee moet nemen, of dat de karnemelk bijna op is. Ondertussen staan we met zijn allen nog te vaak stil langs de weg omdat het oliepeil nog steeds met een stokje gecheckt moet worden of rijden we met te slappe banden omdat we ze eigenlijk nooit oppompen. Dat doen ze immers allemaal bij een beurt.

Vergis je niet, natuurlijk zijn er vooruitstrevende technieken die ons een signaal geven dat er iets mis is met de auto. Dat er iets mis is met de auto ja, alleen ben je dan vaak te laat. Als dat rode lampje brandt kun je in de manual lezen dat je zo snel mogelijk naar je dealer om erger te voorkomen terwijl je op je smartphone een berichtje krijgt dat je nog voor drie dagen koffie in voorraad hebt. Ik las een artikel op de site van de NOS en stond versteld van de vele mogelijkheden met domotica. Je gordijnen gaan vanzelf dicht als je het licht aandoet en als je de douche opendraait, wordt de hond automatisch van eten voorzien. Ik las ook ergens iets over de Samsung wasmachine, die kon ook iets bijzonders.

Kortom: het wordt tijd dat de Open Automotive Alliance ons leven gemakkelijker maakt en dat we bij het benzinestation en seintje krijgen dat de suikervrije Fisherman's Friends aangevuld moeten worden en dat de Parkeerwachtertjes iets teveel vocht hebben geabsorbeerd. Los daarvan zou het natuurlijk hartstikke handig zijn de Androïd-vrienden veel informatie uit het motormanagement delen met de eigenaar en bestuurder van de auto. Tot nu toe lijkt de toepassing niet veel verder te gaan dan navigatie en het bedienen van de stereo in de auto. Gebruikers willen meer, gebruikers willen weten wanneer het beste moment is om de auto weg te brengen voor een beurt want dat staat nog steeds op een kaartje dat aan de verlichtingsschakelaar bungelt. En eigenlijk wil de mobilist thuis al van zijn auto te horen krijgen dat het toch handiger is om te gaan fietsen vanwege het lekkere weer.

Hoezo te weinig verkeersborden?

Er is groot nieuws. De ANWB heeft het onderzocht dus het klopt. Het was op het acht uur journaal dus het is belangrijk: in de provincie Zuid-Holland weten weggebruikers niet goed hoe hard ze mogen rijden. De ANWB pleit voor meer borden met de maximumsnelheid om het aantal ongelukken terug te dringen. Zeer recent heeft een ander gezaghebbend instituut, het SWOV, ook een standpunt ingenomen over de hoeveelheid verkeersborden. Zijn er echt te weinig verkeersborden?

Ik ga niet in op het ANWB-onderzoek. Als een van de vijf belangrijkste aanbevelingen is dat er een kruispunt op de N444 verbeterd moet worden, dan twijfel ik aan de strekking van het onderzoek. Incidentele problemen oplossen door - zelfs landelijke – algemene veranderingen is nooit goed.

Wat ik belangrijker vind, is de vraag wat er veranderd is sinds het begin van de jaren negentig. Destijds werden de Wegenverkeerswet en het Reglement Verkeersregels en Verkeerstekens (RVV) vernieuwd, Het Ministerie van Verkeer en Waterstaat heeft een paar jaar geleden nog een prachtige brochure uitgegeven over alle borden zodat voor iedereen duidelijk is wat de bedoeling is. Een van de redenen om het RVV te vernieuwen was dat de weggebruiker een beetje gek werd van de “bordenwouden”. Om daar een einde aan te maken, om het straatbeeld te verfraaien en om ook nog eens kosten te besparen, werden zoneborden ingevoerd en overbodige borden zoveel mogelijk weggehaald.

Iedereen die rijles heeft gehad, weet dat hij in de bebouwde kom over het algemeen maximaal vijftig mag rijden. Het is dan ook bekend dat je op een snelweg maximaal honderd of honderdtwintig mag en negentig met een aanhanger. Ook weet iedereen dat je op een straathoek borden kunt tegenkomen; behalve dat je oplet of je niemand aanrijdt hoor je ook nog te kijken welke regels in een specifieke straat gelden. Misschien wordt de automobilist wel teveel verwend en zou hij anders moeten redeneren? Van “ik snap het niet dus het is niet goed” naar “ik snap het niet dus ik zal maar eens wat beter opletten”?

Ik vind dat het plaatsen van meer borden een achterhaalde oplossing is. We moeten eerder toe naar een eigentijdse informatievoorziening. Opel komt met Opel Eye: een hulpje dat verkeersborden kan lezen. De navigator in mijn auto vertelt mij netjes wat de maximale snelheid in zo goed als elke straat in Europa is. Het is nog maar een kleine stap naar een apparaatje dat ervoor zorgt dat ik die snelheid niet overschrijdt. Met TomTom lopen we in Nederland ook nog eens voorop in de ontwikkelingen dus ik voorzie een spoedige en gouden toekomst voor alle weggebruikers die het nu nog niet snappen.